من معمولا هر وقت دلم میگیره می نویسم واسه همینم فکر کنم ننویسم بهتره.
گاهی احساس میکنم تمام دنیا رو ی قفسه سینم سنگینی میکنه.
من عاشق مهتابم .ماه مثل یه روزنه میمونه برای فرار از شب واسه همین یکی از محدود چیزایی که همیشه آرومم میکنه نگاه کردن به ماهه.مهتاب.آرامش.

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 22:15  توسط سکوت شکسته
|